Fado powstało, jako muzyka ulicy. Brzmiało w trzeciorzędnych barach i domach publicznych. Początkowo śpiewaczki wywodziły się ze środowisk, w których kobiety trudniły się najstarszym zawodem świata, śpiewacy zaś najczęściej byli synami chłopów lub rzemieślników. Z tej mieszaniny biedy, prostoty, niewybrednego humoru i prostej muzyki wziął się dzisiejszy fenomen fado. W późniejszym czasie fado weszło do repertuaru teatrów i stopniowo zaczęło przenikać w coraz wyższe sfery społeczne, zyskując coraz większe grono entuzjastów.
Dwunastostrunowa gitara portugalska idealnie nadaje się do wykonywania muzyki fado. Gitara towarzysząca realizuje podstawę basową i rytm. Słowa są starannie dobrane, a wokalista to nie tylko śpiewak, ale i bard.
Amalia Rodrigues zaczęła swą przygodę z tą muzyką w końcówce lat 30., by stać się wkrótce jej ikoną nie tylko w Portugalii, ale i na całym świecie – od Brazylii po Rosję i Japonię. Jej płyty sprzedawały się w błyskawicznym tempie, zawładnęła rynkiem fonograficznym we Włoszech i Francji. Tak jak Rodrigues, Carlos do Carmo jest również przykładem równowagi w łączeniu tradycji z nowoczesnością.
Indywidualne brzmienie fado jest bezbłędnie rozpoznawane na całym świecie, a scena muzyczna tego gatunku kwitnie od ponad 15 lat, odkrywając co jakiś czas nowych twórców, którzy zadedykowali tej muzyce całą swoją artystyczną działalność. Wśród nich znajdują się największe gwiazdy: Misia, Mariza, Ana Moura, Cristina Branco, Katia Guerreiro, a ostatnio także Carminho.
Męscy wykonawcy fado nie mogą być pominięci. Od legendarnego Alfredo Marceneiro, wykonawcy i twórcy urodzonego w XIX wieku i aktywnie występującego do lat 80. XX wieku, do ostatnich objawień w osobach António Zambujo i Marco Rodrigues.
Dokonany ostatnio przez UNESCO wpis fado na listę światowego dziedzictwa kulturowego wieńczy dwa wieki artystycznych poszukiwań sposobu połączenia głębokiej emocjonalności, chęci zaakcentowania swej tożsamości, poezji i inwencji muzycznej. Ta tradycja niezmiennie pozostaje żywa: większość współczesnych artystów, których kompozycje zostały umieszczone na tym albumie, pozostaje aktywnymi muzykami dzisiejszej sceny fado.
Tracklista:
CD 1
1. Ana Moura – Caso Arrumado
2. Carlos Do Carmo – Fadeo da Saudade
3. Carminho – Meu Amor Marinheiro
4. Ricardo Riberio – Moreninha da Travessa
5. Mariza – Ha Uma Musica do Povo
6. Camane – Sei De Um Rio
7. Aldina Duarte – Princesa Prometida ( Fado Triplicado)
8. Cristina Branco – Bomba Relogio
9. Marco Rodrigues – Tantas Lisboas
10. Cuca Roseta – Saudades Do Brasil Em Portugal
11. Antonio Zambujo – Amor De Mel , Amor de Fel
12. Raquel Tavares – Rosa da Madragoa
13. Mafalda Arnauth – Audacia
14. Ana Sofia Varela – Vivendo Sem Mim
15. Helder Moutinho – Saudade
16. Dulce Pontes – Fado-Mae
17. Paulo Braganca – Que Fazes Ai Lisboa
18. Joana Amendoeira – Fado Dos Azulejos
19. Katia Guerreiro – Asas
20. Misia – Rapsodia Dos Tres Poetas
CD 2
1. Amalia Rodrigues – Barco Negro
2. Maria Teresa De Noronha
3. Max – A Julia Florista
4. Alfredo Marceneiro – Ha Festa na Mouraria
5. Lucilia Do Carmo – Maria Madalena
6. Manuel De Almeida – Fado Bailado
7. Tony De Matos – Lisboa Antiga
8. Beatriz da Conceicao – Madrugada Sem Sono
9. Fernando Farinha – Guitarras de Lisboa
10. Vicente de Camara – A Moda das Trancas Pretas
11. Argentina Santos – A Minha Pronuncia
12. Joao Ferreira – Rosa – Embucado
13. Tristao da Silva – Aquela Janela Virada Para o Mar
14. Teresa Tarouca – Cai Chuva Do Ceu Cinzento
15. Fernando Mauricio – Igreja de Santo Estevao
16. Rodrigo – Se A Vida Fosse Uma Feira
17. Herminia Silva – Fado da Sina
18. Carlos Ramos – Canto o Fado
19. Francisco Jose – Nem As Paredes Confesso
20. Maria Da Fe – Ate Que a Voz Me Doa
źródło: materiały prasowe
