Gibson Les Paul 1959 znany jako „numer dwa” został zakupiony przez Page’a w 1973. Gitarzysta poszukiwał wówczas drugiego, wyjątkowego modelu Les Paula.
Kilka lat wcześniej nabył inną legendę Les Paul – jego „numer jeden” , czyli Les Paula 59’ Burst. Gitara została zakupiona od Joe Walsha, miała zwężany profil gryfu i nie posiadała numeru seryjnego.
„Numer dwa” w momencie zakupu był w gruncie rzeczy wersją standardową, Jimmy jednak zmodyfikował nieco kształt gryfu tak, by dopasować go do swoich potrzeb. Gryf, choć cienki, jest z pewnością grubszy niż ten z „numeru jeden”. Gitara posiada piękne przypalane wykończenie o kolorze ciemnego bursztynu, wraz z wyraźnym numerem seryjnym datującym ją na 1959 rok. Jimmy Page często sięgał po tego Les Paula, będąc w Led Zeppelin, a na początku lat 80. zdecydował się uczynić go nawet bardziej wszechstronnym instrumentem i starał się odkryć wszystkie możliwości, jakie mogą dać dwa humbuckery.
Page zaprojektował system przełączników służący rozdzielaniu cewek przetworników. Zatrudnił wykwalifikowanych techników w celu opracowania schematu działania i zrealizowania jego brzmieniowej wizji. W rezultacie każdy z czterech potencjometrów ma funkcjonalność push/pull, a pod maskownicą ukryto dwa przełączniki.
