Nie wszystkie wielkie przeboje rodzą się z genialnego planu – czasem wystarczy odrobina przypadku i otwartość na pomysły innych. Neal Schon, gitarzysta i współzałożyciel Journey, przyznał, że największy hit zespołu – „Don’t Stop Believin’” – narodził się z przypadkowej improwizacji i „głupiego” rytmu.
Historia powstania „Don’t Stop Believin’” to nie tylko anegdota o przypadku, ale też lekcja o wartości inspiracji i współpracy. Wielu artystów, w tym Neal Schon, podkreśla, że twórczość nie rodzi się w próżni – inspiracje innymi muzykami czy gatunkami to nie naśladownictwo, lecz fundament rozwoju. Czasem to właśnie próba „zagrania czegoś w stylu kogoś innego” prowadzi do powstania zupełnie nowej jakości.
W rozmowie z Rickiem Beato Schon wspominał:
Producenci Kevin Elson i Mike Stone powiedzieli: 'zagraj coś głupiego’. Więc spróbowałem czegoś w stylu Bachman-Turner Overdrive, rytmu z ‘Taking Care of Business’. I to po prostu zadziałało. Kiedy tego słuchasz, nawet nie zwracasz na to uwagi, ale jeśli usuniesz ten fragment, coś znika. To nie był mój pomysł – wymyśliłem tylko rytm. Ale właśnie od tego są dobrzy producenci – potrafią sprawić, że zaczynasz szukać
Schon przyznał też, że już wtedy czuł, iż tworzą coś wyjątkowego:
Kiedy to nagrywaliśmy, wiedziałem, że jest w tym coś szczególnego. Powiedziałem chłopakom: to będzie większe niż cała ta płyta. I choć zajęło to dekady, w końcu się spełniło
Co ciekawe, „Don’t Stop Believin’”, czyli najbardziej rozpoznawalny utwór Journey ma wyjątkową strukturę, która sprawia, że zapada w pamięć. Wiemy, że większość piosenek opiera się na wielokrotnie powtarzanym refrenie, a „Don’t Stop Believin’” wprowadza swój refren (i tytułowy motyw) dopiero na końcu – około 3 minuty i 20 sekund od rozpoczęcia.
Struktura utworu tu wygląda następująco: część instrumentalna, pierwsza zwrotka, część instrumentalna, druga zwrotka, pierwszy bridge (pre-chorus), część instrumentalna, trzecia zwrotka, drugi bridge (pre-chorus), część instrumentalna, a dopiero potem refren aż do wyciszenia. I to działa, posłuchajcie sami.
