Joy Division – „Unknown Pleasures” (1979)

Płyta – legenda, która mimo, że nie jest łatwa w odbiorze, cały czas znajduje nowych słuchaczy. To od niej w zasadzie zaczęła się era post punka. Pomijając transowe, wciągające kompozycje, dużą rolę odegrała tu produkcja muzyczna.

Nie takiego debiutu oczekiwała punkowa scena brytyjska pod koniec lat 70. Neurotyczna, depresyjna i uzależniająca muzyka była dla wielu zaskoczeniem. Płyta „Unknown Pleasures” nie od razu odniosła sukces, bo w pewnym sensie wyprzedzała swoje czasy. Joy Division zrealizowali ją w Strawberry Studios w Stockport w ciągu trzech weekendów od 1 do 17 kwietnia 1979 r. Za produkcję odpowiadał Martin Hannett,  który uważał, że punk rock stał się po kilku latach zbyt konserwatywny (!) brzmieniowo, ponieważ zespoły punkowe z zasady nie używali efektów przestrzennych czy modulacyjnych, za wyjątkiem przesterowanie dźwięku. Hannett zaryzykował i zastosował kilka technik i efektów dźwiękowych na tym albumie, takich jak cyfrowe delay AMS 15-80, Marshall Time Modulator, czy a także dźwięki otoczenia takie jak rozbijana butelka, odgłos jedzenia, gitara puszczona do tyłu, efekt Leslie na gitarach, czy wokal Curtisa („Insight”) przepuszczony przez ówczesny telefon. To wszystko w połączeniu z transową, surową, niespotykaną wcześniej muzyką sprawiło, że płyta musiała poczekać na swoje odkrycie aż do sukcesu przeboju „Love Will Tear Us Apart”.

 

Za produkcję odpowiadał Martin Hannett,  który uważał, że punk rock stał się po kilku latach zbyt konserwatywny (!) brzmieniowo, ponieważ zespoły punkowe z zasady nie używali efektów przestrzennych czy modulacyjnych, za wyjątkiem przesterowanie dźwięku

Dzięki tej niebanalności, dzięki temu, że Hannett miał nosa do jej produkcji, „Unknown Pleasures” do dzisiaj frapuje, wciąga a nawet zachwyca. Zdjęcie widoczne na okładce płyty przedstawia tylko fale radiowe pierwszego odkrytego pulsara a zaprojektowali ją wspólnie Joy Division, Pete Saville oraz Chris Mathan.

Mimo, iż Joy Division istniał zaledwie cztery lata i wydał tylko dwie płyty, jego mroczne i eklektyczne brzmienie dało początek nowym odgałęzieniom rocka, jak chociażby post punk, rock gotycki, inspirując też przedstawicieli wielu innych podgatunków, jak dance rock czy współczesny indie rock, a także wykonawców ze świata elektroniki i industrialu.