W świecie zdominowanym przez pluginy, AI i produkcję można by pomyśleć, że gitara powoli traci znaczenie. A jednak w 2026 roku wciąż tysiące ludzi sięga po instrument, uczy się riffów i zakłada zespoły. Dlaczego? Ciekawą odpowiedź daje Gina Gleason z Baroness
Jej zdaniem magia gitary nie polega wyłącznie na brzmieniu. W wywiadzie opublikowanym w serwisie Guitar World Gina Gleason wyjaśnia swój punkt widzenia:
Gitara to jedna z tych magicznych rzeczy, które wciąż mają w sobie tę moc. Wygląda świetnie i sprawia wrażenie czegoś łatwego, ale słyszysz, że to, co się dzieje, jest złożone. Odwołuje się do naszej potrzeby rozgryzienia tego
I tu trafia w punkt – gitara zawsze była trochę zagadką. Instrumentem, który z zewnątrz wydaje się prosty, ale im głębiej wchodzisz, tym bardziej odkrywasz, ile jeszcze przed tobą. Ale nie chodzi tylko o samą grę:
Nagrodą jest to, że wyglądasz cool, masz fajne hobby i trafiasz do środowiska ludzi, którzy jarają się tym samym
To ważny wątek – gitara to nie tylko dźwięk, ale też tożsamość. I widać to również w świecie sprzętu, który dla wielu jest równie wciągający co samo granie:
Uczę też gry na gitarze; mój uczeń Bill mówi, że efekty trafiają w jego kolekcjonerską naturę – ‘ten jest w innym kolorze!’ Gitary są jak klasyczne samochody: ‘ten egzemplarz jest czerwony!’
Nieprzypadkowo w rozmowie pojawia się też klasyka gatunku, czyli Fender Telecaster:
Ma tak unikalne brzmienie. Jeśli masz wytrenowane ucho i dużo słuchasz muzyki, zaczynasz kojarzyć konkretne dźwięki ze sprzętem. W przypadku Tele nie ma wątpliwości – przebija się w miksie, ma jasność i klarowność. Muzycy, którzy na nich grali – jak Danny Gatton czy Jimmy Bryant – budują skojarzenie z wirtuozerią. To brzmienie jest tak czyste, że nie ma się za czym ukryć. Danny Gatton wiedział, co robi!
Cały ten obraz dobrze pokazuje, dlaczego gitara wciąż żyje i ma się dobrze. Nie dlatego, że jest najłatwiejsza. Nie dlatego, że jest najbardziej nowoczesna. Tylko dlatego, że wciąż daje coś, czego trudno zastąpić: połączenie wyzwania, ekspresji i czystej, fizycznej frajdy z grania. No i jeszcze jedno: gitara nadal przyciąga, bo „obnaża prawdę o gitarzyście”. Bez filtrów i bez ściemy.
