Wojciech Waglewski i Bartosz Łęczycki – duet znakomitych instrumentalistów wystąpił na gościnnej scenie Żydowskiego Muzeum Galicja na krakowskim Kazimierzu. Koncert odbył się 2 października 2018.
Wojciech Waglewski to postać, której specjalnie przedstawiać nie trzeba. Lider jednego z najważniejszych zespołów w historii polskiej muzyki popularnej Voo Voo, wcześniej muzyk legendarnej formacji Osjan, kompozytor, wyśmienity gitarzysta, producent muzyczny, a także – wraz z synem – współautor i prowadzący ciekawą cotygodniową audycję muzyczną „Magiel Wagli” w radiowej Trójce. Bartek Łęczycki to postać może ciut mniej znana szerokim rzeszom fanów, więc każda okazja by przybliżyć nazwisko tego muzyka tym, którzy go dotąd nie znali, jest dobra. Łęczycki to wirtuoz harmonijki ustnej, pedagog, nauczyciel gry i animator życia muzycznego (prowadzący choćby słynne jam sessions w warszawskiej Harendzie). Pochodzący z Lublina muzyk na szersze wody wypłynął jako członek formacji JJ Band, wykonującej muzykę inspirowaną bluesem, z którą niemal dwie dekady temu powygrywali wszystkie możliwe festiwale bluesowe w Polsce. Ale ten świetny instrumentalista czuje się dobrze w każdym możliwym rodzaju muzyki – czego dowiódł po raz kolejny podczas krakowskiego koncertu, udowadniając, że wszelakie komplementy, jakimi obsypywał go Waglewski podczas zapowiedzi, są szczerą prawdą.
Niemal trzystuosobowa publiczność miała przyjemność wysłuchać prawie dwugodzinnego koncertu złożonego ze znanych i lubianych kompozycji Waglewskiego. Rzeczywiście, umiejętności instrumentalne Bartka, ale przede wszystkim jego muzyczna wrażliwość, wiedza muzyczna i powściągliwość (oprócz rzecz jasna momentów, gdy mógł się pochwalić diabelską iście sprawnością w grze) sprawiły, że solowe partie Waglewskiego miały solidny akompaniament akordowy grany na harmonijkach. Nie brakowało tak naprawdę drugiej gitary akompaniującej czy innego instrumentu harmonicznego, który stanowiłby tło podczas gitarowych wariacji wykonywanych przez szefa Voo Voo na akustycznej gitarze. Dowcipne jak zwykle zapowiedzi pana Wojtka, świetnie zagrana dobra muzyka, dobre nagłośnienie i bliski kontakt z dźwiękiem i artystami w dość kameralnej i klimatycznej sali wystawowej muzeum Galicja – czego chcieć więcej? Po występie muzycy nie omieszkali spotkać się z fanami i podpisać płyty i plakaty, tudzież zapozować wspólnie do pamiątkowych selfików.
