(Mystic Production)
Bas: Stu Hamm
Gitary: Jude Gold, Joe Satriani, Mark McGee, Frank Gambale, Robert Fripp
Wirtuozerski Stu ponownie zgromadził na płycie plejadę gwiazd gitary i napisał bądź zaaranżował dla nich dziewięć spójnych, przemyślanych kompozycji o szerokiej rozpiętości stylistycznej. Joe Satriani nie zawodzi, a nawet zaskakuje dojrzałością i dynamiką w „Windsor Mews”. Świetne partie slide Marka McGee przypominają mi słodkie zaśpiewy Michaela Lee Firkinsa, Frank Gambale gra niebywale przejmująco, a Robert Fripp czaruje dźwiękowymi plamami. Prócz typowych dla basistów popisów w „The Clarinet Polka” (witajcie w Lecie z Radiem) Stu prezentuje znaną już z poprzednich albumów klimatyczną grę akordową („Going to California”, „Uniformitarianism” „Windsor Mews”), romantyczny patos („Adagio”), bywa wraz z kolegami zawadiacko-klezmerski („Big Roller”) i wyciszająco-balladowy („Ludicity”). Artysta jest bardzo zadowolony z tej płyty. Słuchającym również może sprawić wiele satysfakcji, bo to nad wyraz starannie zrealizowany projekt.
Piotr Nowicki
