Na początek pozwól na kilka pytać ogólnych. Czy pamiętasz swoją pierwszą gitarę basowa? W jakich okolicznościach ja zdobyłeś i co to było za wiosło?
Moją pierwszą gitarą basową była gitara zakupiona od znajomego, który zaproponował mi bas lutniczy bez nazwy i marki. Zrobiony jest z drzewa pochodzącego z Brazylii, specjalnie sezonowanego. Bas 5 strunowy, na którym aktualnie grywam i używam do nagrań. Ponadto mam jeszcze na swoim stanie 5 innych gitar basowych różnych marek Fender, Ibanez, Mensinger, Indie. Szukam różnorodnych brzmień tzw. „dołu” do moich kompozycji.
Czy możesz powiedzieć, jakie konkretnie ćwiczenie najbardziej rozwinęło twoją technikę gry? Opiszesz je?
Ćwiczenia, które rozwinęły moja technikę polegały na rytmice, graniu w różnych tempach skal modalnych i pasaży w różnych przewrotach. Najważniejszą rzeczą są tempa bardzo wolne, nielubiane przez początkujących muzyków, a także jest umiejętność wykorzystania tych zagadnień w graniu zespołowym, gdzie można sprawdzić nabyte umiejętności na żywo .
Jakie inspiracje ukształtowały twój styl gry? Czym skorupka nasiąkła za młodu?
Wiele polskich zespołów i muzyków wywarło wpływ na moją twórczość z lat 70 i 80 . Moim zdaniem w tym czasie działo się w muzyce najwięcej np. Tadeusz Nalepa, TSA, Perfect, Odział Zamknięty, Lombard, Drzem, ponadto polscy muzycy jazzowi Tomasz Szukalski, Namysłowski, Jan Ptaszyn Wróblewski, Marek Bliziński, Jarosław Śmietana , Krzysztof Ścierański to jest czołówka muzyków obecnie niedocenionych, a są to artyści światowego formatu, wszyscy pomijani medialnie, jest to ze szkodą dla naszej kultury i świadomości muzycznej młodego pokolenia. Wracając do pytania, z zagranicznych muzyków największe wrażenie do chwili obecnej robi na mnie Pat Metheny, Stan Getz ,John Coltrane, Jimi Hendrix, Paco De Lucia. Z muzyki rockowej AC/DC, Yes, Rush, Ten Years After. Czyli różnorodna mieszanka, do której dodam moje zafascynowanie muzyką latynoską i kubańską, po prostu rytm i melodyczność.
Pamiętasz twoje pierwsze zarobione z gry pieniądze? Z kim, gdzie i kiedy?
Znalazłem się przez przypadek na uroczystości weselnej i zostałem poproszony przez pana młodego o zagranie dwóch kawałków „Gdybym był wichrem” „Daj mi tę noc”. Za to wstrząsające wydarzenie dostałem 1 l wódki i 30 zł, a były to lata 80 , także można sobie wyobrazić stan psychiczny mój i kolegów po tym występie.
Co oprócz opanowania materiału jest ważne aby w studio wszystko poszło gładko i sprawnie? Czyli jak oszczędzić czas i pieniądze?
Po prostu być dobrze przygotowanym z materiału lub kompozycji którą mamy zagrać na tzw. 120% , bo 20% odejdzie na sytuacje stresowe. Nie wspomnę o zespole , gdzie musi być odpowiednia atmosfera – bez złych skojarzeń tj. alkoholu lub innych używek.
Twoja ostatnia płyta „Special Moment” to czysty muzyczny eklektyzm i dzięki temu jest momentami frapująca, tudzież zaskakująca. To oczekiwany efekt, czy tak ci po prostu w duszy grało?
Są to moje poszukiwania muzyczne i tak to czuję. Udało mi się przelać na konkretne brzmienia i kompozycje. Kompozycje zostały stworzone też pod kątem możliwości np. wokalnych i instrumentalnych innych muzyków. To oczekiwany efekt projektu, w którym udział wzięli między innymi Dariusz Kozakiewicz, Andrzej Frajndt, Jarosław Kozidrak, Anna Markowska, Krzysztof Mędrzycki, Gamid Ibadulajev.
Pytanie trochę filozoficzne: jesteś artystą poszukującym, eksperymentującym, czy tak po prostu poruszasz się po wielkiej muzycznej krainie, którą już bardzo dobrze znasz?
Tak, znam dobrze tą krainę. Dla mnie to nieograniczone możliwości przestrzenne i potrzeba tworzenia nowych struktur muzycznych. Mam jeszcze kilka ścieżek do odkrycia z plecakiem pełnym pomysłów.
Tym razem nie pisałeś tych utworów dla słuchaczy, którzy są bardziej rockowo ukierunkowanymi słuchaczami. Masz chwilowo dość przesterów?
Staram się aby każda nowa płyta była inna, dlatego poszukuję nowych brzmień i rozwiązań harmonicznych i melodycznych. Nigdy nie wchodzę do tej samej rzeki.
Na jakich gitarach nagrywałeś „Special Moment”? Grasz dalej na T.Burtonie?
Na gitarach Ibanez – profesional artista, 12 strunowy Ibanez, Marthone, Sanches. Jeśli chodzi o T.Burton to także go używam.
Powiedz jaka była twoja filozofia brzmienia na tej płycie – jakie barwy chciałeś uzyskać i czy ci się to udało?
Chodziło mi o czyste brzmienia, akustyczne bez używania elektroniki i różnego rodzaju efektów. Myślę , że to się udało.
Czym się obecnie zajmujesz gdy nie grasz ani nie nagrywasz? Komponujesz dla innych?
Komponuję dla innych, ponadto maluję obrazy, które wystawiam, rzeźbię, piszę teksty, oraz scenariusze.
Dzięki za rozmowę
Dzięki również!
